Om 4 uur was ik thuis van een schooldag, en had de hele dag binnen gezeten. Een uur of 6 zou het donker worden, dus ik had nog 2 uurtjes over! Ideaal om eventjes lekker uit te waaien dus.
Lichte jerkstok gepakt, doosje met een paar kunstaasjes gepakt, onthaakspul en camera, en gaan met die banaan! Ik was er helemaal niet op uit om echt actief te gaan vissen, het water wat ik in de planning had is een zeer taai water... maar het ligt achter mn huis, dus ideaal voor een uurtje.

Na een uurtje was ik alweer opweg naar huis, heerlijk weer mn hoofd leeg gemaakt. Daar was dan toch een bruggetje, een bruggetje waar nooit vis onder weg kwam, maar een bruggetje wat er toch wel potentieel uit zag. ik had nog een kwartiertje licht en besloot toch nog even de fiets tegen het hek te zetten en een paar worpjes te doen!

een worp strak onder de brug leverde een logge aanbeet op! Wat zat er een gewicht achter, dat merkte ik al heel rap! Anderhalf minuut later had ik nog geen vis gezien, en had ik nog nouwelijks lijn gewonnen! toen kwam ze toch eindelijk in het oppervlakte. Het enige wat ik zag was een flinke staart, welke in 2 slagen weer in de diepte was, en mij 3 meter lijn van de spoel af rostte...

Enkele minuten later lag ze daar dan toch echt, klaar om geland te worden. Ik pak haar beet bij haar staart, en voel dat ze nog power heeft. Het moment dat ik haar op wil tillen gebruikt ze om er weer krachtig vandoor te gaan; mij achterlatend met een natte broek... Maar dat kon me niks schelen, van zo'n vis mag ik dat soort dingen wel!

Dan ligt ze toch eindelijk uitgeteld voor de kant, ik pak haar bij haar enorme handvat, en til haar uit het water.... WAT een gewicht! Even stribbelt ze tegen, en ik voel de scherpe kieuwbogen al langs mijn vingers snijden... Dat worden weer mooie herinneringen op mijn vingers!

Vlug die dreggen er uit, prachtig in het scharniertje gehaakt, dus dat klusje was binnen no time geklaard. Even snel het meetlint erlangs, welke 102 cm aangaf! Een prachtige eerste metervis van 2011 is een feit!!
Ik heb geprobeerd met de camera op mn rugzak op de grond een paar zelf ontspanner foto's te maken, maar ze vallen een beetje tegen. Toch wil ik ze graag met jullie delen!

Helemaal tevreden met deze prachtige vis leg ik haar weer terug in het water. Even wil ik nog een laatste keer aan jullie laten zien hoe DIK ze was:

En toen mocht ze weer terug, terug in de altijd troebele sloot welke achter mijn huis langs stroomt!

20 Seconden heeft ze nodig om bij te komen, en zwemt daarna rustig weg, terug de diepte in. Bebloede, koude handen en een super blije Simon achterlatend. WOEI wat een idee om toch nog eventjes uit te waaien! 

Vanavond als ik in mijn bed lig zal ik nog 1 keer uit het raam spieken naar het water, om deze prachtige vis uit te zwaaien!

Simon