Als ik in dit verslag aantallen ga noemen gelooft niemand mij.. Als ik het zelf zou lezen op een andere site zou ik het ook met een korreltje zout nemen. Maar ach, wat maakt het ook uit... Ik heb de bizarre ervaring gehad om +- 75 roofbleien te zien in de boot, wie neemt mij dat af? Of de lezer het gelooft is een tweede, maar of het mij zo veel uitmaakt?
Neu.. 

De dag begon vrij vroeg. Lodewijk pikte me op tijd op, de boot hing er al achter. Snel even mijn spul erin en gaan met die banaan! Niet veel later zaten we lekker op het water. De zons-opkomst was werkelijk asociaal.

Eenmaal op de stek lijkt het water net een kokende soep. OVERAL roofblei aan het azen. Of zeg maar gerust klappen. Wat kunnen die beesten agressief aanvallen zeg! 
Een half uurtje verstrijkt op de eerste stek. Overal aast roofblei, maar kieskeurig zijn ze wel. Het water is relatief helder, niet goed. Teveel bedenktijd, teveel tijd om het aasje eerst te inspecteren, en te beslissen. NOG sneller vissen? 

Een X aantal worpen verder, een aantal geprobeerde aasjes verder, en een aantal volgers / missers tot aan de boot verder, krijgt Lodewijk toch eindelijk een stevige dreun op z'n hengel. Een flinke vis heeft zich in de butcher vergist. 

De vis geeft een hele goede strijd, waarbij ik in de tussentijd nog een aantal worpen doe. Voor mij nog geen vis. Ik maak het schepnet klaar, en leg vast een onthaaktangetje op z'n plek.

De vis heeft een beetje last van schepnet-vrees, neemt namelijk bij het zien van het schepnet nog een aantal stevige runs. Aan het eind van de rit kan ik de vis toch echt scheppen voor Lodewijk, en til hem binnen boord. Snel even de dregjes uit het bekkie, plaatje maken en terug ermee!

De vis knalt er weer vandoor, en wij vissen verder. Toch vrij weinig actie op deze stek. Een kwartiertje later pakt Lodewijk nog een XL winde, maar niks speciaals. We maken de drift opnieuw. Precies op de plek waar Lodewijk zijn roofblei pakte maak ik een verre worp met een aruku. Zo hard als ik kan rag ik het aasje binnen. Wanneer het aasje de boot nadert zie ik dat een flinke vis de aruku volgt. Met mijn hengeltop maak ik een haakse beweging, waardoor de aruku een ruk zijwaarts krijgt. Direct hapt de roofblei toe, en rost binnen no-time 10 meter van de spoel... 
Vol adrenaline probeer ik de vis zo voorzichtig mogelijk te drillen. Lodewijk schept de vis voor me, en ontdoet hem van de aruku. 

Snel leg ik Lodewijk nog een keer uit hoe de camera werkt, en hij schiet een paar foto's.

Prachtige vis. Heerlijk grof gebouwd en lekker sterk. Snel weer terug met deze 'beauty'.

Na deze visjes krijgen we geen response meer op onze talloze worpen. Een uur later besluiten we een andere stek op te zoeken, wat geen slechte keus blijkt te zijn.

Aangekomen bij de stek leggen we de boot 'voor electronisch anker' met de i-deale i-pilot. Tegelijkertijd maken we een eerste worpje. Tegelijkertijd haken we een vis, 1e worp, beiden een vis. Ongelofelijk maar waar!

Wat er in de uurtjes daarna gebeurt is niet te beschrijven. Laat ik het zo zeggen: als je een worp géén aanbeet kreeg, keek je raar op.
Het kunstaas wat je d'r aan hing maakte geen bal uit. Veelal vangen we ze op butchers, aruku's, little john's, hornets, jsr-etjes, bombertjes, en ga zo maar door. 

De visjes op deze stek waren allemaal tussen de 40 en de 55 cm, maar ook een aantal van het formaatje haring. Toch wonderbaarlijk hoe hard die visjes erop klappen.. Elke keer weer schrik je je rot, en elke keer weer geeft het een enorme kick om er weer 1 op gehageld te krijgen!

Double - hookups waren alles behalve een uitzondering. Die waren niet meer op 1 hand te tellen...

Na een stuk of 50 / 60 vissen te hebben gevangen, besluiten we nog een paar andere stekken aan te doen. Een aantal uren verstrijken, maar nergens is ook maar een schub te vangen. De stekken waar normaal wel een aantal roofbleien vanaf komen, blijft het nu helemaal rustig. 

We gaan terug naar de stek met de bizarre aantallen. Zouden ze hier nog wel bijten? 2 worpen waren nodig om het te bevestigen. We vangen nog een stuk of wat vissen, heerlijk!

Aan het einde van de dag doen we stek nr. 1 aan, en steken er nog een halfuurtje in. Vrij snel pak ik een lap van een winde, welke vakkundig naast de boot onthaakt word. 

Een aantal minuten later pakt ook Lodewijk een vis, waarvan we het vermoeden hebben dat het ook een winde betreft. Tot hij bij de boot komt, en toch een roofblei blijkt te zijn. Of is het een 'hybride'? Geeft ook niks eigenlijk. Weer een mooie vis. Een mooie vis om de dag mee af te sluiten!


Simon