Vandaag weer lekker in de vroegste vroegte afgesproken met Simon (van peakbaits.nl) en Oscar. In de ochtendmist zetten we koers vanaf de helling naar de eerste stek: brugpijlers waar we rondom heen willen trollen en willen verticalen. We moeten al snel tot de conclusie komen dat het water heel erg laag staat, maar het stroomt in ieder geval wel!

Bij de brugpijlers gaan we snel weer weg, om eens lekker tussen de kribben te gaan verticalen op een aantal plekken. Oscar is de eerste die een snoekbaars in de kraag vat, en daarna volgen Simon en ik ook. Op deze manier weten we er een aantal achter elkaar te vangen, en het gaat heel erg leuk. Steeds met een kort tussenpauze pakken we een snoekbaarsje. Niets groots, maar wel weer voor het eerst sinds het openen van het seizoen dat we weer een paar snoekbaarsjes weten te scoren. We gaan een aantal plekken af, en zijn wel een paar uurtjes zoet op deze manier. Het is hartstikke gezellig en met drie man verticalen gaat prima zo. 
Het grappige is, dat degene die nooit verticaalt, en degene die niet eens een veticaalhengel heeft de meeste vissen vangt: Simon. Hij weet met zijn gulp alive shadjes veel aanbeten uit te lokken. Hieronder zal ik een paar foto’s zetten om een beeld te geven van de ochtend:

Uiteindelijk zijn we gestopt met verticalen toen de aanbeten minder werden, en zijn we gaan trollen met dieplopende plugjes. Dit werkt vaak wel, en je kunt van alles en nog wat vangen. Dit houden we kilometers lang vol, maar we weten op deze manier niets bij te vangen. Simon blijkt enorm talent te hebben voor het verspelen van rivierplugjes, maar dat doen we natuurlijk liever niet.

Na een flinke tijd trollen in de inmiddels warme middagzon, komen we bij een mooie plas waar we maar eens lekker de jerkbaitjes uit moeten gaan laten. Zo gezegd zo gedaan, en we beginnen bij een kantje dat er mooi bij ligt. We proberen wat aasjes, en dan varen we even naar de overkant van de plas. Hier zijn Simon en ik wat aan het grappen over het feit dat we al zo lang geen vis meer hebben gezien, en dat we toch lekker kunnen doen wat we willen, omdat we toch geen donder vangen. Meteen daarna duikt er bij mij een hele dikke vis loeihard op de bössel! Wat krijgen we nou dan!? Een krachtige riviersnoek zit stevig vast aan de klauwtjes van de bössel, yes! Alles loopt gesmeerd en in een mum van tijd is de vis binnenboord.

Mooie dikke vis, en erg krachtig. Echte riviersnoek! Op de plank eindigt de staart bij 105cm, niet verkeerd! Dat smaakt naar meer, en we vissen verder. Vijf minuutjes later is het raak voor Oscar, ook op een bössel, en wel Oscars favorietje.

De vis van Oscar is 94cm lang, en je kunt wel stellen dat we het hier naar onze zin hebben! Grappen zeggen we: ‘nu alleen Simon nog!’ En na tien minuten, werpt Simon zijn eigenbouw hiemoltje naar de kant, waar ook deze bruut gegrepen word. O ja hoor, ook Simon een dikke snoek! Dit ziet eruit als een kantje om zuinig op te zijn, daarom is de foto een heel klein beetje aangepast..

Deze vis is 93cm, en het geluk lijkt niet op te kunnen! Ieder een dikke vis op de jerkbait. Wat wil je nog meer? We blijven uiteraard lekker jerken, maar ze zijn op. Terug de rivier op en maar weer een beetje trollen. Dit is nog steeds hetzelfde als op de heenweg dus niet wild. Eindelijk een lekkere ruk aan de hengel bij Oscar, en die weet een mooie snoekbaars te vangen op de screamin’ asp.

Leuk aasje die screamin’ asp. Eigenlijk stelt hij niet zo veel voor maar er word toch vaak behoorlijk vis op gevangen. We houden het trollen nog lange tijd vol, en vangen niets meer bij. Aangekomen bij de volgende plas moet ik helaas concluderen dat het water zo ver gezakt is dat ik niet eens door het toegangskanaaltje kan met mijn boot… we gaan op wat interessante plekjes verticalen, plekjes met vreemde stromingen en afwijkende kribben, maar dit werkt niet, we krijgen geen stootje.

We varen maar weer een stukje terug richting bewoonde wereld, en trollen ook weer een stukje. Uiteindelijk komen we weer een bij de stekken waar we in de ochtend onze snoekbaarsjes vingen. Met op de achtergrond een paar aangeschoten Polen weten we weer een paar snoekbaarsjes te vangen. De meeste aanbeten zijn helaas voorzichtig, en ook nu is het weer Simon die de meeste aanbeten krijgt. Met name de gulp alive shadjes zijn in trek.

We schuiven weer wat kribjes op, en op een stek waar we ’s morgens ook aanbeten kregen stoppen we weer. Een eindje verderop zijn ook wat Polen aan het vissen met kunstaas, maar daar hebben wij geen last van, we vissen op redelijke afstand. Dan beginnen de aanbeten weer, en Simon vangt ook de enige baars van de dag. Ja die moet dan weer op de foto natuurlijk! En natuurlijk zijn ook de snoekbaarsjes weer van de partij.

De Polen zien natuurlijk dat wij wat vissen vangen, en één van hen gooit de hele tijd zijn shad vlak naast de boot neer, om hem vervolgens met 10 kilometer per uur door de oppervlakte binnen te rossen. Dan vang je niet veel snoekbaars natuurlijk. Zijn maat besluit het anders te doen en die komt na een tijdje gewoon op de kop van de krib naast ons staan. Hij denkt serieus dat hij op deze manier wél vis gaat vangen… Oscar vraag hem in zijn beste Pools heel erg netjes om op te zouten, en dat werkt. Wij vissen lekker door totdat we het zat zijn, en lekker naar huis gaan, waarop de Polen als gekken naar de kop van de krib rennen en meteen beginnen te gooien.. erg jammer hoor.

Dat zullen we maar snel weer vergeten: wij hebben immers een prima dag achter de rug! We vangen 16 vissen (voor snoekbaarsbegrippen niet eens een goede dag) maar we hebben ons goed vermaakt. Daarbij komen nog de jerksnoeken en al met al doen we het veel beter dan de gezamenlijke dag vorig jaar! (waarbij de oogst bestond uit één enkel baarsje). Dit doen we snel nog een keertje over! Simon pakt er de meeste, maar Oscar heeft de grootse snoekbaars en ikzelf de grootste snoek. vind ik een prima verdeling ;)

Frans van der Putte
www.metersnoeken.nl