In het verlengde van het vorige roofblei verslag, kan ik alleen maar zeggen dat ik nog meer verbaasd werd vandaag dan ik al was... Indianenverhaal? Ik zou het ook vermoeden, echter heb ik het met eigen ogen gezien... Dit zijn geen fabeltjes, dit is roofbleivissen!

Nog iets vroeger dan de vorige keer haalt Lodewijk me weer op van huis. Het plan is om te kijken of 'ze' er nog zitten. Vorige keer pakten we +- 75 vissen, de verwachtingen zijn hoog...

Meestal ben ik van het motto 'hoping for the best, but expecting the worst', maar dit keer voelde het anders. Vorige week vingen we ons een slag in de ronde, bij mooi weer. Ook vandaag zou het mooi weer moeten worden..

Op het water constateren we dat het water nauwelijks stroomt. Niet goed.

Aangekomen op de eerste stek zien we ook direct dat het water kraak helder is.. Ook niet al te best. Toch beginnen we vol vertrouwen te werpen.
Een kwartiertje verstrijkt, en we zien weinig actie. Waar het vorige keer zo kookte van de roofblei, is nu nog maar sporadisch een vis te spotten. Even volhouden jongen!

Niet veel later krijg ik een beuk, van een uit de kluiten gewassen winde.. Echt een flinke, een vis van richting de 60 cm. Buiten de boot tik ik de haak los, en snel weer verder vissen want we komen voor de roofblei!!

Uiteindelijk moet het 3 kwartier duren voor we besluiten wat andere stekken op te zoeken. We varen wat, werpen wat, zoeken wat af naar potentiele stekken. Helemaal niks! Pas na 2 uur zoeken, werpen, werpen en nog meer werpen mag lodewijk de eerste 'misser' noteren. Niet al te best...

Tot op het moment dat we weer terug zijn bij de eerste stek. Na een paar minuten werpen krijg ik een hele harde aanbeet, en dan bedoel ik niet hard, maar heel, heel, heel keihard. De vis knalt er werkelijk vandoor, en is niet te stoppen!

De eerste aanblik bij de boot is indrukwekkend.. Shit man, da's mn 2e 80er! Zo'n ongelofelijk dikke, hoog gebouwde, brede vis.. Rustig begeleid ik hem het schepnet in, en tilt Lodewijk hem voor me binnen boord. YESS!!

Het meetlint geeft toch een paar centimeter te weinig aan om dit m'n tweede 80er te noemen, maar daar is de pret niet minder om.. Wat een bak beest is dit zeg. Echt een uit de kluiten gewassen turbo-voorn, heerlijk!!

Voorzichtig til ik de vis weer buiten boord, rap het water weer in. Zonder aarzelen knalt ze de diepte weer in. Kicken!!

Na deze prachtige vis zien we niks meer op deze stek. Na nog een half uur in het niks te staan gooien, verkassen we naar 'de' stek waar het de vorige keer zo'n gekkenhuis was.

Op deze stek is het water een stuk 'dikker', wat over het algemeen gunstig is. Dat blijkt wel bij de eerste worp..

Zowel bij Lodewijk als bij mij is de eerste worp goed voor vis. Gelukkig.. ze liggen er nog! Vorige keer gebeurde precies het zelfde, en vingen we er hier dik 70.. 

Terwijl de tijd verstreek vermaakten we ons met vis vangen, veel vis vangen.. Double's waren wederom echt geen uitzondering!

We probeerden op zo veel mogelijk verschillende aasjes vis te vangen..

In feite kon je gewoon niks verkeerd doen hier... Als ik mijn jerkhengel bij me had gehad, was ik daar gewoon gaan vissen met 40 ponds powerpro, een 120 ponds titanium onderlijn, en lekker jerkbaits smijten.. Daar pak je ze ook wel mee, zeker..

Maar de manier waarop de vissen er keer op keer kanon hard op knallen.. Onbeschrijfelijk! Elke keer weer schrik je je wezenloos. Die agressie waarmee ze je aas pakken.. Prachtig! 

Dat de visserij slopend is voor je materiaal is ook een feit.. Check je materiaal regelmatig! Zo kan opeens door een aanbeet je dreg uitbuigen..

'Gewoon' even met een tangetje terugzetten is een prima (tijdelijke) oplossing. Wel wordt het materiaal hierdoor 'moe' waardoor het eerder zal breken. Thuis even nieuwe haakies erop dus!

Maargoed we vingen op deze stek vis, heel veel vis. De tel was vanaf het begin af aan al eigenlijk niet bij te houden. Gekkenhuis!

Na een aantal uren op deze stek te hebben gespendeerd en bizar veel vis te hebben gevangen, besluiten we dat het mooi is geweest met de aantallen. We gaan weer terug naar de eerste stek. Over het algemeen komen daar toch de betere vissen vanaf. 
Ook dit keer blijkt het wel weer, want binnen een half uur staat Lodewijk weer een roofblei van prachtig formaat te drillen.

Weer op de butcher, een heel erg bewezen roofblei aasje. Deze vis mag net de 70 niet aantikken, maar is toch de 1-na grootste van de dag! Even poseert ze in de handen van de trotse vanger, waarna ze snel weer met alle zorg wordt vrijgelaten.

Het was tijd om de spullen weer in te pakken, en weer op naar de trailerhelling te gaan. Wij hebben ons visje wel binnen voor vandaag. 
Ik maak nog even een laatste paar worpjes terwijl Lodewijk zijn hengels al aftuigt. Ik krijg toch nog een vis erop, tenminste even lijkt het vis, maar ik draai hem vervolgens zo binnen... Toch door de planten geharkt? Dichterbij de boot blijkt dat een klein fel snoekje de aruku heeft gepakt.. Oei, als dat maar goed gaat met 27/00 fluo-voorslag... Met de slip heel licht afgesteld begeleid ik hem naar de boot. Zosnel ik de kans krijg, vat ik het visje achter de kop, en direct in de kieuw. De vis denkt er anders over, en begint flink tekeer te gaan. Stug houd ik de vis vast in de kieuw, want als ik hem los laat boven het water kan er nog wel eens teveel kracht op de lijn komen, en zit die aruku voorgoed in de bek van de snoek.

Ik tik de haak los, en Lodewijk pakt de camera. Opnieuw verzet het snoekje (cm of 60) zich hevig, ik kieper hem maar over boord.. Wel net zo veilig. Dan maar geen foto!

Nu is het echt tijd om met bloedende vingers richting de helling te varen, de boot rijklaar te maken, en weer lekker naar huis.

Super dag, waarbij we schatten +- 120 vissen in de boot te hebben gehad... Onwerkelijk?


Simon