Zeeforellen in Denemarken
 Ook worden alle spullen in orde gemaakt, om morgen direct aan de slag te kunnen!   Waadpakkie aan, hesje aan, schepnet aan de riem, hengeltje optuigen, en gaan met die banaan. Wel was het eerst nog een kwartiertje lopen voor we op de stek waren, en in zo’n niet-ademend waadpak, krijg je het daar best warm van!
 ‘Als dat zo snel achter elkaar door gaat, kan het nog eens heel leuk gaan worden’ zeg ik tegen Hugo. Het tegendeel bewees zich al gauw, het uur erna geen tikje…
Pas na het middaguur meldden de zeeforellen zich weer. Ook de bruinvissen lieten zich zien, Wat een prachtige beleving! Rond 5 uur weer terug naar de hut, om even aan te sterken voor de avond.  ’s Avonds kwam Jan aan uit Noorwegen, om ons vergezellen voor de rest van de dagen.
De volgende dag werden we wakker met regen, het plan om vroeg te gaan vissen werd bijgesteld. Even relaxt een kop koffie drinken, en een stevig ontbijt naar binnen schuiven kon wel in de regen. Rond 10 uur klaarde het aardig op, en zijn we eropuit getrokken! Op de stek, op loopafstand van het huisje, was veel geep aan het azen. Af en toe zag je een schooltje gepen jagen, waarna het niet lang duurde voor er eentje werd gehaakt. Maar de forel was ver te zoeken. Na goed 2 uur vissen, alleen nog maar een paar stink-gepen gehaakt… wat doen we verkeerd? Een doffe dreun op m’n hengeltje gaf hoop, zeker aangezien er een mooie maat forel boven kwam. 51 centimeter! Wat een plaat van een vis zeg!! Vol goede moed visten we verder, het blijkt wel dat het taaie visserij is. Je moet kilometers maken… die vis trekt gewoon af en toe onder de kant door, en dan moet je er gewoon geluk mee hebben dat precies jouw vliegje voor zijn hongerige neus langs dendert!
Wederom een lange stilte. Pas na een anderhalf uur meldde de volgende forel zich. Ditmaal stond Lodewijk met een flink kromme hengel in z’n handen! ‘Da’s een mooie’ roept hij naar ons. We zagen geen spartelende forel aan de oppervlakte, wat vaak een goed voorteken is. De echt grote forellen gedragen zich als duikboten, diep blijven en af en toe een stukje zwemmen. Na goed 10 minuten aan de forel te hebben getrokken kon Lodewijk dit monster landen… of nouja, zo goed als. Zijn landingsnet was gewoon te klein voor deze vis..! de staart stak nog half uit, maar hij zat in het net! YES! Snel naar de kant om hem te onthaken, op te meten en foto’s te maken! Het meetlint liegt niet; 82 centimeter gaf hij aan!!  ’s Avonds nog even op stek 1 gevist, waar nog enkele kleine forellen werden gevangen. Ook Jan ving hier zijn eerste paar zeeforellen, voor dit jaar.
Bij de hut aangekomen, hebben we weer alles klaargemaakt voor de volgende dag.  Er stond een flink stevig windje, wat het vissen op deze stek erg lastig maakt. Toch pakte, bij de eerste worp, een mooie forel van een centimeter of 50 mijn vliegje! De golfslag was best heftig, golven van een meter hoog waren geen uitzondering. Soms moest je gewoon springen om niet drijfnat te worden.  In de avond klaarde het aardig op, wat een prachtige zonsondergang betekende!     Ook hier kwamen de bruinvissen ons nog even begroeten, op 100 meter afstand kwamen een stel flinke rugvinnen boven!
Maar de vangsten bleven aardig uit.. op een enkele geep na, weinig actie gezien. Een halfuurtje voor we weer naar huis zouden gaan, kon ik nog 1 forelletje vangen. Ik blijf me verbazen over de schoonheid van deze vissen!  |
Woensdag begin van de middag word ik van huis opgehaald, met bagage en hengels. Funen in Denemarken is de bestemming. Met net iets te veel bagage, en net iets teveel zin in de komende 5 dagen, stap ik de VW Golf in van Lodewijk. Het is begonnen! Na wat oponthoud op de snelweg, komen we rond half 10 aan bij onze luxe hut, snel de spulletjes uitpakken en een plekje geven, nu er nog wat licht is. Dan moet er aan de innerlijke mens gedacht worden, en al snel staan de eerste lege blikjes op tafel.  Na een ietwat korte nachtrust, de spulletjes in de auto geknikkert, en naar stek 1 gereden. Met 5 minuutjes waren we op de desbetreffende plek.  Op de stek aangekomen, bleek dat je eerst nog een meter of 50/60 moest waden, tot je tot je middel in het water stond, best een raar gevoel!
Worp nummero 3 leverde voor mij een dikke aanbeet op, en een lelijke geep sprint volledig boven water. Deze geep werd gelost. Nou ja, maakt ook niet uit, we waren op zoek naar forel! 5 minuutjes later klapt er ook een geep op Hugo’s hengeltje, die hem ook niet kan verzilveren. Het duurde niet lang tot Hugo weer een ram op z’n hengeltje kreeg, ditmaal sprong er een mooie forel het water uit! Razend enthousiast landt hij de eerste zeeforel!  Na een heerlijke portie lasagne, naar een andere stek gereden. Deze stek was een wereld van verschil met stek 1, veel ruiger. In plaats van een zandgrond, een grond vol stenen en verraderlijk grote keien.
Hier konden nog een paar forellen gestrikt worden, en Hugo pakte nog een mooie geep, welke het een aangename verassing vond.. haha sorry Hugo ;)    Wát een bak zeg!!! Flink onder de indruk hebben we nog even doorgevist, en er werden nog een paar kleine forelletjes gevangen.  De volgende dag begon ook weer met een lading regen.. we besloten naar een stek te rijden, op een half uur afstand, hopend dat het dan al iets opgeklaard zou zijn.
Het waadpak van Lodewijk was flink aan zijn eindje, na 10 jaar intensief gebruik… maar de giga condooms uit Denemarken, hielden zijn voet toch voor een uur of 2 droog.  Jan ving 5 minuten later zijn grootste forel van de vakantie, deze was tegen de 60 centimeter aan, en prachtig, breed gebouwd. Wat een sport geven die forellen zeg!!
   Dag 4 begon goed, helemaal heldere lucht, en een stevig zonnetje deed ons goed. Om 7 uur zaten we in de auto opweg naar de stek die gisteren zulke mooie forellen opleverde.
De uren verstreken, maar we zagen niks, op een stel gepen na. Ik wisselde mijn garnaal imitatie om voor een zonkertje, wat na 3 worpen een leuk forelletje opleverde. Dit bleek echter puur geluk, de uren erna geen forel meer gezien… In de avond ben ik samen met Hugo afgezet op stek 2, aangezien Lodewijk en Jan weinig zin meer hadden.. Maar Hugo en ik wilden nog wel even! De heldere dag leverde weer een pracht van een zonsondergang op! Jammergenoeg geen goede camera mee… dan maar met het mobieltje!   Maandagochtend. Begin van de middag zouden we weer vertrekken, en zou het avontuur weer afgelopen zijn. ’s Ochtends nog maar even snel wat worpjes maken, op de stek onder de camping!
Op een paar gepen na, kregen we wederom weinig actie. Toen ik te koude handen kreeg om te vliegvissen, ben ik terug gelopen naar de hut, waar ik m’n hengel inwisselde voor de spiegelreflex met telelens. Een paar plaatjes geschoten van Hugo en Lodewijk, en toevallig ving Lodewijk nog een geepje ook. |
Toen was het avontuur afgelopen, en konden we de tassen inpakken. Nagenietend van de vakantie sjezen we over de Deutsche autobahn, en half 8 zat ik weer in het Nederlandse.
Pas maar op, zeeforelletjes! We’ll be back!
Simon
